Już mam - zawsze obiecuję sobie że bedę czytał jedno opwiadanie na tydzień - żeby na dłużej starczyło - ale nigdy mi to nie wychodzi za dobre jest ...

Dziękujemy za świetną fantastykę !

Po co komu prawdziwa stal, jeśli zabraknie cegieł, by zbudować Dom, w tym najważniejszym, kulturalnym i moralnym sensie? Stalowy miecz na nic się nie zda, jeśli nie ma bronić czego...

PS: Panie Andrzeju, od jakiegoś czasu szukam kontaktu z Panem, głównie poprzez Pana dawnych warszawskich znajomych. Jeśli może mi Pan ułatwić zadanie, to proszę.

polyphonic.casper@gmail.com

Autor wyszedł na pole ubrany w skarpety do sandałów, spodnie od dresiku i czapkę maciejówkę z orzełkiem. Znaczy WIOSNA NA CAŁEGO!

Zgadzam się.

Szanowny autorze, nie jesteś sam na tym łez padole, wspieramy Cię modlitwą.

Dzięki Pana książkom, Pana bohaterom, człowiek ma jednak nadzieję bardziej podbudowaną na to, że nie jest sam na tym świecie, że są jeszcze ludzie dla których wartości istnieją i mają znaczenie. A nawet taka prosta sprawa jak zdolność dostrzeżenia piękna w świecie i dziełach człowieka nie jest jeszcze całkiem zatracona w człowieku.

Robi Pan dobrą robotę.

Niestety muszę się przyznać, że nie kupiłem żadnej Pana książki(powody ekonomiczne), ale co się tylko dostanie do biblioteki wypożyczam. A to nie jest łatwe, książki w ciągłym ruchu, udaje mi się mieć pierwszeństwo tylko dzięki znajomościom u bibliotekarek. A i to w miejscu gdzie z czytelnictwem to jest tak, że statystyki są nadrabiane... w dół. Ludzie nawet jak nie kupują to czytają, i się im podoba to co Pan tworzy.

Proszę się nie łamać.

Szanowny PT Autor zagłębia się w siebie, ale jakoś ostatnio w tę bardziej mroczną stronę. Może taka faza (życiowa, psychiczna, biorytmiczna, etc. etc.), a może przyjmijmy, że po prostu zmęczenie daje znać o sobie? Proponuję jednak odbić się i pomyśleć o tych wszystkich czytelnikach, którzy są PT Autorowi wdzięczni za książki i za radość/rozrywkę/relaks/oderwanie od pospolitości, które przynosi ich czytanie. Myślę, że wielu z nich myśli o Autorze z wielką sympatią i życzliwością. To chyba nie mało? :) 

A że przyszło nam żyć w erze po komuniźmie - cóż poradzimy. Próbujmy być w porządku do innych i do siebie. Mimo tego wszystkiego, co wokoło. Zło jest bardziej widoczne i przytłaczające, ale jest obok cała masa Dobra.