ponownie okradzeni

czwartek, 12, listopad 2020 21:44

Andrzej Pilipiuk

Nadchodziły lata 80-te. Kraje EWG dokonywały ogromnego skoku gospodarczego. U nas po skromniutkiej poprawie epoki Gierka ludziom znów do okiem zaglądała kwicząca nędza. Młodsi, zwłaszcza ci którzy wyżebrali paszport i choć na kilka dni wypruli na zachód wiedzieli że nie chcą żyć tak jak dotychczas. Z tej niezgody narodził się karnawał „Solidarności”. Potem była noc stanu wojennego ok. 400 mordów dokonanych przez szwadrony śmierci ubecji…

Ludzi którzy marzyli o lepszym życiu okradziono nie wiedzieć ile razy. Okradziono z marzeń – komuna zdławiwszy bunt niemal przez dekadę trwała w kryzysie. Po raz drugi okradziono ich przy krągłym stole. Bolki i Adasie napiły się wódeczki z bandą Wojtka Ślepaka i podzieliły władzą, krajem, a o najważniejsze – kasą… Potem przyszły dekady nędzy i poniewierki- dla masy prostych ludzi niewiele lepszej niż na PRL-u, a czasem i gorszej. Ludzi okradziono z ich życia, z ich pracy, ze statusu fachowców… Niektórym odebrano mieszkania w procesie bandyckiej reprywatyzacji… Poświęcono dwa pokolenia. Często ludzie którzy nie wahali się lać z uzbrojonymi zomowcami zadawali sobie gorzkie pytanie: czy było warto? Czy może lepiej było wtedy, za Gierka jeszcze plunąć na to wszystko, skombinować paszport, a po tamtej stronie żelaznej kurtyny poprosić o azyl. Przeżyć życie w spokoju, dobrobycie, kupić auto, zbudować duży dom a wakacje spędzać nad ciepłym morzem. A jednak zostali by walczyć

Dziś ci starzy ludzie zostali okradzeni kolejny raz. Dziś słyszą że resortowy synalek, zakładać chce „nową solidarność’. Dziś widzą nienawistne hasła i wulgaryzmy tzw. „strajku kobiet” pisane tym samym fontem liter którym 40 lat temu sygnowano obwieszczenia „Solidarności”.

Dziś napluto im w twarz raz jeszcze jakby na pożegnanie.

• « poprz.
• nast. »