o zamiataniu

poniedziałek, 20, maj 2013 13:34

Andrzej Pilipiuk

w latach 80-tych nie było netu. Informacje o mordach ubecji przebijały się z wielkim trudem.

dopiero gdy padła komuna i zaczęła działać Komisja Rokity okazało się że w latach 1982-90 doszło w całym kraju do śmierci około 400 działaczy opozycji lub ludzi z nią sympatyzujących. Komisja nie miała uprawnień śledczych - np. nie mogła nikogo przesłuchać. Władza nie udzielała żadnej pomocy.

Po starannej weryfikacji uznano że w 122 przypadkach śmierci nie da się wyjaśnić przyczynami "naturalnymi" W 88 przypadkach komisja stwierdziła ewidentne że przyczyną śmierci były działania MSW. Odkryto także prowadzone na wielką skalę mataczenie w śledztwach.

Zidentyfikowano 91 nazwisk funkcjonariuszy SB i MO będących prawdopodobnymi sprawcami morderstw. Odkryto grupę "D" - prawdopodobnie polski "szwadron śmierci".

(późniejsze odkrycia w zasobach archiwalnych wykazały że grup "D" było więcej)

W dalszej kolejności komisja zajęła by się prawdopodobnie wątkiem "emerytów" - w latach 80-tych odchodzący z SB funkcjonariusze za grosze kupowali - głównie w Warszawie - sklepy i warsztaty rzemieślnicze. Poprzedni właściciele byli zastraszani, dochodziło do podpaleń, pobić i prawdopodobnie kilkudziesięciu morderstw.

*

Ukrycie najpierw morderstw, potem wyników prac komisji w warunkach monopolu medialnego, przy szczupłości i poważnej infiltracji II obiegu nie było trudne.

Pomagał STRACH. W roku 1998 rozmawiałem na przyjacielskiej stopie z archeologiem który badając jeden z warszawskich kościołów odkrył przypuszczalnie skrytkę gdzie przechowywano jakiś czas ciała kilku ofiar represji stalinowskich - wykradzione z bezimiennych grobów na pobliskim cmentarzu. Gdy zaproponowałem ze to opiszę (byłem wówczas dziennikarzem) - schował się we własne buty.

*

Obecnie mamy internet (dający przy odrobinie umiejętności niezłą anonimowość) potężny II obieg, a poziom lęku jest znacznie niższy. Dorosło pokolenie które nigdy w życiu nie widziało zomowca ani ubeka.

Wielu spraw grubszych i drobniejszych nie da się już zamieść pod dywan.

• « poprz.
• nast. »