Chciałabym się dowiedzieć, czy jest możliwość,abym otrzymała od Pana fotografię z dedykacją? Byłabym zachwycona i bardzo wdzięczna.

Pozdrawiam, Izabela.

Cóż za fascynujaca strona! Będę zagladać!

Od jakiegoś czasu szukan informacji, czy nie szykuja się z Panem spotkania autorskie w okolicach Łodzi. Mówia: "szukaj aż znajdziesz", ale ja coś znaleźć nie mogę. Pytam z konkretnego powodu. Mianowicie, chciałabym sprawić pewnej osobie prezent. Moim zdaniem, ksiażka z Pana dedykacja byłaby cudowna. Czy nie planuje Pan w najbliższym czasie odwiedzić Łodzi badź okolic? 
Pozdrawiam, Karolina.

Szanowny Panie Andrzeju,

Mam parę pytań odnośnie "Pana Samochodzika i... Adama z Wągrowca". Przygotowuję właśnie materiał na ten temat. Był Pan kiedyś w Wągrowcu lub w okolicach? Skąd taka inspiracja?

Bardzo zależy mi na Pana odpowiedzi.

Pozdrawiam serdecznie,

Martyna Musiał

Dobrze, że to Andrzej Pilipiuk, a Jemu można wybaczyc. Niestety: nie jest to powrót do przeszłości. O ile 3 wcześniejsze tomy nadal czytam z wypiekami na twarzy, to tom IV był zwyczajnie nudny. Jakby opowiadanie, tylko dłuższe... A szkoda.

Dodatkowo ktoś dał tylnej, niskiej części ciała; albo Autor, albo korekta się nie wysiliła. A o co chodzi? (uwaga: spoiler).

Otóż w rozdziale 3 pada informacja, że dzieciaki ganiały po dworzu i zostało im jakieś 10 dni do końca roku szkolnego (s.191). Kilkanaście stron dalej jeden z bohaterów mówi, że może uda mu się skończyc remont do maja, ewentualnie przełom kwietnia i maja (s. 210). A ja się pytam: KTÓREGO ROKU MA ZAMIAR SKOŃCZYC REMONT??? Przecież Stanisława może w każdej chwili umrzec!!! A może ta choroba nie jest tak straszna, a kobiecie po 400 latach życia włączył się gen hipochondryczki :D

Panie Andrzeju: jeśli mają się takie "banole"pojaiwiac to ja proponuję swoje usługi. Za darmoszkę całkwoitą. Pan podsyła tekst, umawiamy się na termin, ja czytam przed innymi (i skłdam nobile verbum, że nikt nie pozna treści przed oficjalna premierą. Doświadczenie w korekcie posiadam, studia filologiczno-historyczne ukończyłem; jakby co, to adres Pan już zna.

Pozdrawiam i czekam na kolejne dzieło. Pilipiuka czyta się po prostu wszystko!